ข้อจำกัดหนึ่งในการมองเห็นของมนุษย์ คือ ความมืด

 สัญชาติญาณธรรมชาติสอนให้เรารู้จักระแวดระวังภัยรอบตัว
สิ่งที่เราไม่อาจเห็นได้ด้วยตาจึงมักจะนำมาซึ่ง'ความกลัว'อยู่เสมอๆ
 
 เพราะถึงแม้สัมผัสทางตาจะใช้การได้ไม่ดีในที่ๆมืดมิด
แต่ความสามารถในการจินตนาการก็มักจะทำให้โลกในตอนนั้น'สว่าง'ขึ้นเสมอ
 
ความมืด ทำให้เรามองไม่เห็น, เรามองไม่เห็นเราจึงเกิดจินตนาการ, เพราะเราจินตนาการเราจึงเกิดความกลัว
...กลัวในสิ่งที่'คิดว่า'อยู่ในความมืด
 
      ผีหน่ะเหรอ?
เปล่า, เราไม่ได้พูดถึงสิ่งเร้นลับเหนือธรรมชาติทำนองนั้นหรอกนะ
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งหนึ่งที่เรามักจินตนาการว่าแฝงอยู่ในเงามืดก็ตาม
 
    'การ โดดเดี่ยว'ต่างหากล่ะ...
 
อาจเป็นเพราะ สิ่งหนึ่งที่เรามองไม่เห็นในความมืดก็คือ 'ผู้คนอื่นๆ'
ความมืดจึงเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึก ว่า เราอยู่คนเดียว
 
นี่อาจเป็นสาเหตุว่า ทำไมเพลงเหงาเศร้าซึมอกหักรักคุดถึงมักจะใช้ความมืดเป็นโลเกชันเสมอๆ
และนี่ก็คงจะเป็นสาเหตุอีกว่า ทำไมเวลากลางคืน เราถึงต้อง'เหงา' ...
 
เหงา,, ในเวลากลางคืน...
...เวลา ที่เราคิดว่าเรา'อยู่คนเดียว'