2dasky*

         ลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้า  แล้วก็ต้องอุทานว่า  โอ้!!เชียงใหม่หนาวแล้ว_หนาวมากด้วย

   สายลมแห่งทิศตะวันออกเฉียงเหนือไม่ปราณีจริงๆ  ส่งลมหนาวมาทักทายแค่วันเดียว อีกวันนึง ส่งพายุความหนาวมาซะงั้น  ไอ่ที่เค้าบอกว่าปีนี้จะหนาวจัดเห็นท่าจะจริง  ฤดูหนาวมาเยือนไวผิดปกติ  จำได้ว่า  ปีก่อนๆ  กว่าจะได้ใส่เสื้อหนาวไปโรงเรียนก็ปาเข้าไปปลายปีแล้ว  แล้วไอ่วันที่หนาวเนี่ย มันก็หนาวแค่ตอนเช้า  พอสายๆ แดดเปรี้ยงจนต้องเขวี้ยงเสื้อหนาวทิ้ง   เอ..หรือมันจะเป็นเพราะในมอต้นไม้มันเยอะหว่า  อืมม.. อาจเป็นได้  แต่ที่รู้แน่ๆตอนนี้คือ  น้ำโค-ตะ-ระ เย็น!!  จะอาบน้ำที ต้องยืนทำใจอยู่นานสองนาน  กว่าจะใจกล้ากระโดดเอากายฝ่ากระแสน้ำได้  โอยยย  คิดๆอยู่ว่า จะช็อกตายมั้ยเนี่ยยย 

          ช่วงเวลาต่างๆของปีหมุนเวียนเปลี่ยนไป   ถึงคราวเหมันตฤดูได้ออกโรงมาส่งความหนาวโลดแล่นอยู่ตามอากาศบ้างแล้ว   นอกจากจะฝากลมหนาวให้พัดเข้าไปลึกถึงอณูจิตใจแล้ว  ยังคล้ายๆว่าจะไปสะกิดต่อมความทรงจำของช่วงเวลานี้ในปีที่เลยผ่านมาอีกด้วย    จำกันได้รึเปล่า  ว่าตอนนี้ ของปีที่แล้ว  ทำอะไรกันอยู่?

          อดีต ค่อยๆถูกสายลมพัดขึ้นมาให้ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ   ช่วงเวลานี้ ของปีที่แล้ว  ฟื้นความจำได้ว่ากำลังคร่ำเคร่ง(รึป่าว?)อ่านหนังสือเตรียมสอบโควต้าอยู่  และก็วันนี้ (11/11/50)ของปีที่แล้ว  เป็นวันสอบวิชาพื้นฐานความถนัดแพทย์ฯ    ก่อนสอบหนึ่งคืน   จำได้แม่นเลยว่า  'นอนไม่หลับ'  เกิดอาการเครียดวิตกกังวลอย่างรุนแรง  ด้วยว่า  เพิ่งสำนึกได้ว่าเป็นข้อสอบชี้อนาคตเลยทีเดียว   นอนพลิกไปพลิกมาอยู่ค่อนคืน  พยายามหลับด้วยรู้ดีว่าควรจะพักผ่อนให้เพียงพอ  แต่ก็ทำไม่ได้  อยู่ดีๆน้ำตาแห่งความอัดอั้นก็ไหลออกมา   เหมือนความอึดอัดมันแล่นมาจุกอยู่ที่อก    เดินวนไปเวียนมารอบห้องอยู่หลายรอบ   สายตาเหลือบไปเห็น  หูฟังคุณหมอ(เทดโทสโคป-ไม่แน่ใจว่าเรียกงี้ป่าว) ที่เคยขอแม่ซื้อมานั่งจินตนการเป็นหมอ  ฟังเสียงหัวใจหมาแมวอะไรไปเรื่อย  กับ หนังสือเล่มยักษ์ที่พ่อซื้อให้ ชื่อ ตำราการตรวจรักษาโรคทั่วไป  ที่ชอบเอามานั่งวิเคราะห์วินิจฉัยโรค(แบบมั่วๆ)คนในบ้านอยู่บ่อยๆ    แล้วรู้สึกเหมือนมันมีพลังวาบขึ้นมาวูบนึง    กำมือขึ้นมาสองข้างแล้วพูดกับตัวเองหน้ากระจกดังๆว่า "อืมม..เราอยากเป็นหมอ  และจะเป็นให้ได้"  วินาทีนั้น  ความมั่นใจมันก่อเกิดมาจากจุดไหนไม่รู้  รู้แต่ว่า เฮ้ย!นี่คือความฝันเรานะ  เราจะต้องทำให้ได้   อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด  ขอทำให้ดีที่สุดแล้วจะไม่เสียใจเลย หลังจากนั้นความรู้สึกวิตกกังวลก็หายไปเลย  ล้มตัวลงนอน หลับปุ๋ยย  
       เอ่อ...  บทสรุปของความฝัน ณ ปัจจุบัน  คงไม่ต้องบอกว่าเป็นยังไง  เพราะตอนนี้ คนเขียนกำลังศึกษาอยู่ในชั้นปีที่ 1 คณะเภสัชศาสตร์ง่ะ ^^

    ผ้าห่ม ที่นอน ความฝัน
ดวงดาว พระจันทร์ ลมหนาว
ราตรี ความมืด แสงดาว
เมฆขาว เลื่อยลอย คล้อยนภา

เก้าอี้ เฉลียง ยามเช้า
หมอกเหมย น้ำค้าง ลมหนาว
หนังสือ บทเพลง ผ้าห่ม
โกโก้ ขนมปัง สุขใจ

   

edit @ 11 Nov 2008 02:50:59 by 2daSky*

edit @ 11 Nov 2008 02:52:08 by 2daSky*

edit @ 11 Nov 2008 02:55:45 by 2daSky*

edit @ 11 Nov 2008 02:56:54 by 2daSky*