เสียงในความเงียบ
posted on 30 Nov 2008 23:31 by 2daskyวันนึง เพื่อนที่หอเอาหัวข้อการบ้านวิชาฟิสิกส์ประยุกต์มาให้ดู เพื่อนบอกไม่รู้จะเขียนยังไงดี เห็นหัวข้อแล้ว แบบ .. โคดปิ๊งอ่ะ เลยขออาสาทำให้ซะเลย 555+
และเรียงความที่ท่านจะได้อ่านต่อไปนี้ ก็คือ การบ้านเรียงความในหัวข้อ "ความเงียบจากการทดลองของข้าพเจ้า" โดยอาจารย์ได้ให้นักศึกษาทดลองอยู่เงียบๆเป็นเวลา 10 นาที แล้วเขียนบรรยายว่าได้ยินเสียงอะไรบ้าง ในหัวข้อการเรียน คือ ความเงียบทำให้รู้ว่าฉันคือใคร? (พดเหมือนเรียนเองเลยเนาะ) ลองอ่านกันดูนะ (หวังว่าคงไม่ใช่อาจารย์ที่มาอ่านเจอหรอกนะ==')
เสียงในความเงียบจากการทดลองของข้าพเจ้า
แรกเริ่มที่ข้าพเจ้าได้ทดลองนั่งอยู่เงียบๆนั้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงต่างๆจากภายนอกมากมาย เสียงเปิด-ปิดประตู เสียงคนพูดคุยกัน เสียงคนเดินไปมา แต่เมื่อเวลาผ่านไปชั่วระยะหนึ่ง ข้าพเจ้ากลับรู้สึกว่า เสียงนั้นค่อยๆเบาลง เบาลง.. แต่เสียงหนึ่งที่กลับดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆภายในใจของข้าพเจ้าก็คือ เสียงของตัวข้าพเจ้าเอง
เมื่อนั้น ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนได้ก้าวเข้าไปสัมผัสกับความเงียบอย่างแท้จริง เสียงนั้นพูดคุยโต้ตอบกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้านึกถามตัวเองว่า ข้าพเจ้านั่นเป็นคนเช่นไร แน่นอนว่า เราทุกคนย่อม"คิด"ว่าตัวเอง"รู้"ว่าเราเป็นคนเช่นไร ข้าพเจ้าก็เช่นกัน คำตอบสำหรับคำถามนี้ ผุอขึ้นในสมองของข้าพเจ้าราวกับถูกเตรียมไว้มาเนิ่นนาน
ทันใด ข้าพเจ้า กลับได้ยินอีกเสียงหนึ่ง ค้านว่าคำตอบนั้นไม่ใช่ความจริง แต่เป็นเพียงสิ่งที่ข้าพเจ้าคิดอยากให้ตัวเองเป็นเท่านั้น "แล้วจริงๆเราเป็นคนยังไงล่ะ" เสียงในใจย้ำถามอีกครั้ง คราวนี้ คำตอบของข้าพเจ้าแตกต่างไปจากคำตอบเดิม เป็นอีกมุมมองหนึ่งที่ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นได้ในกระจกเงา แต่กลับสัมผัสได้ในความเงียบนี้
ข้าพเจ้าค่อยๆทำความรู้จักกับตัวตนของตัวเองอีกครั้ง เหมือนนานมาแล้วที่ข้าพเจ้าได้หลงลืมบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญไป เพราะมัวแต่ใส่ใจมองดูแต่สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นรอบตัว ครั้งนี้ ข้าพเจ้าจะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปอีก
หลายคำถามผุดขึ้นในใจของข้าพเจ้า คำถามเกี่ยวกับความรู้สึกต่างๆที่ข้าพเจ้าเคยหาคำตอบไม่ได้ ไม่อยากเชื่อเลยว่า คำตอบของคำถามนั้น จะหาได้ง่ายๆจากความเงียบนี้เอง
เพราะความเงียบจากภายนอก ทำให้เราได้ยินเสียงจากภายในที่เราอาจหลงลืมที่จะฟังไป บัดนี้ ข้าพเจ้ารู้แล้วว่า ความเงียบ สามารถสอนให้เรารู้ได้ว่า"เราคือใคร" จากการฟังเสียงใจของตัวเราเองนั่นเอง
อยู่คนเดียวฟังเสียงตัวเองและน่ากัวมากขึ้น
เข้าใจตัวตนของเรามากขึ้น
น่ากัวมากขึ้นหากตอนนั้นปิด
แล้วหมามันดันหอนอะ
ม่ายยยย ไหววววววน้า
สุดท้าย กทม. เริ่มหนะ..หนาวมากและ...เอิ๊กกกก
#1 By -..- linmy on 2008-12-01 00:09